JAK KUBA BOGU......

-Jadziu, boli mnie brzuch, kiedy pójdziesz ze mną do doktora?

- Mamo!! mam mnóstwo spraw w tym tygodniu, nie znajdę czasu.

To pewnie dlatego, że podjadasz słodycze. Dieta by Ci się przydała.

I ciągle śpisz na prawym boku. Zadbaj o siebie.

- Ależ Jadziu...przez ten ból prawie nic nie jem...jestem głodna.

Nie ma w domu żadnych soków....wiesz, że lubię wiśniowy, chyba rok go nie piłam. I kakao nie ma, i galaretek..mogłabyś czasem o mnie pomyśleć...ja nawet nie mam siły wstać z łóżka..

- Nudzi mama, już wychodzę, wrócę późno. Zbyszek przyjdzie po pracy to mamie coś da.

Rozległ się trzask drzwi. Pani Zosia usłyszała zgrzyt klucza w zamku.

A więc poszła....pomyślała, i zrezygnowana przymknęła oczy.

Już był zmierzch, gdy Zbyszek wszedł do domu. Zdjął płaszcz, buty i powędrował do kuchni. Rzucił

okiem na teściową, która spała na skraju łóżka. Ech, wzięła by się za jakąś robotę! - pomyślał.

Stuk naczyń i szum wody gotującej się w czajniku obudziły panią Zofię.

- Zbyszek! Zbyszek! - zawołała. Bardzo boli mnie brzuch..

- Co mama znowu wymyśla.....

- Do lekarza mnie zawieźcie, proszę.

- Mama codziennie swoje....jest Apap w apteczce, trzeba wziąć i będzie po krzyku....teraz idę do łazienki, dzisiaj dostałem w kość w robocie, muszę się wykąpać.

Ten scenariusz powtarzał się niemal codziennie. Pani Zofia stopniowo podupadała na zdrowiu.. O

tym, że pilnie potrzebuje pomocy sąsiedzi nie wiedzieli. Prawie niczego nie jadła, sama nie była w stanie sprawnie poruszać się po mieszkaniu.

Obok niej leżał pilot do telewizora i na stoliku, przy łóżku, stał telefon.

Na ekranie nieustannie pojawiały się wciąż nowe reklamy.

Nadeszła chwila, gdy Pani Zofia osamotniona w swojej chorobie powzięła decyzję..

Sąsiadka vis a vis zauważyła, że przez ostatni tydzień Panią Zofię odwiedziło kilka osób. Zdziwiła się.

Nigdy wcześniej Pani Zofia sama nie przyjmowała gości.

Któregoś dnia Jadzia i Zbyszek wrócili późno do domu i zastali martwą Panią Zofię.

- Twoja mama przestała się męczyć, stwierdził Zbyszek.

Jadzia nic nie odpowiedziała...

Lekarz pogotowia stwierdził zgon z przyczyn naturalnych.

Po czterech dniach nastąpił pochówek zmarłej Pani Zofii - mamy i teściowej.

Małżonkowie postanowili wreszcie odnowić mieszkanie, które teraz stało się ich własnością. Zbyszek zdecydował się samodzielne zrobić remont. Wziął tygodniowy urlop.

Pierwszego dnia, gdy stał akurat na drabinie z pędzlem w ręku, ktoś zadzwonił do drzwi.

Gdy je otworzył ujrzał kuriera z wielkim pudłem.

- Pomyłka, powiedział, ale kurier nie ustąpił i wręczył mu je, dodając - to świetne garnki, pani Zofia na pewno będzie zadowolona.

Na nic zdały się sprzeciwy. Kurier poinformował go, że umowa nie przewiduje rezygnacji z zakupu.

Zresztą, w czym problem? - dodał...spłata pierwszej raty dopiero w następnym miesiącu!

Kolejne dni przyniosły podobne niespodzianki.

Dostawcy i kurierzy licznie odwiedzali mieszkanie Jadzi i Zbyszka. Wkrótce w dwóch pokojach niemal zabrakło miejsca na nowe kolejne przesyłki. O telewizor z wielkim ekranem oparty był perski dywan, obok dwudrzwiowej lodówki stała potężna pralko-suszarka, a za nią samo-sprzątający odkurzacz, trzyosobowa rozkładana kanapa, radio z kolumnami i masa innych cennych przedmiotów.

Za nic nie trzeba było płacić od razu. Raty były przesunięte w czasie.

Zdesperowani małżonkowie podczas przeglądania szuflad w szafce Pani Zofii znaleźli plik podpisanych przez nią umów kredytowych.

Dowiedzieli się z nich jakich kolejnych przesyłek mogą się spodziewać.

Był też krótki liścik, którego byli adresatami.

Pani Zofia napisała:

„Żegnajcie Moi Drodzy!

Nigdy nie zapomnę troski jaką mnie otoczyliście.

Postanowiłam odwdzięczyć się Wam za nią,

i myślę, że długo o mnie będziecie pamiętać.

Zofia

Wasza

Mama i Teściowa"

Copyright©WojciechWilczynski