Wartości

Greg patrzył na szerokie arterie z okna swojego apartamentu, znajdującego się

na dwudziestym piątym piętrze. Codzienny widok teraz wydawał mu się zupełnie obcy. Budynki, przypominające pudełka o różnych kształtach i kolorach, stały wzdłuż czarnych pasm pomazanych miejscami białymi kreskami. W dalszej perspektywie, wśród krzyżujących się asfaltów, znajdowały się kółka, przypominające pozbawione wskazówek zegary, o nietypowym, przeciwnym ruchu. Jedne z nich pracowały nieustannie, podczas

gdy inne, skomplikowane, zamierały na małe chwile, by cyklicznie ożywiane zielonymi światłami ruszać w na przemian zmieniających się, prostopadłych kierunkach. Ruch narastał

i pasma oraz koła pulsowały gęstniejącym potokiem wielu punktów, które płynęły

przed siebie w zupełnie nieprzewidywalnych kierunkach.

Wielobarwne pudełka świeciły światłem, płynącym z przeszklonych otworów

o prostokątnych kształtach. Nastający świt gasił stopniowo ich nienaturalną jasność, w której można było dostrzec poruszające się gdzieniegdzie postacie. Każdego dnia rano, dobrowolnie, udają się do miejsc zniewolenia, by tam pozwalać innym łamać własne charaktery

– uświadomił sobie. Realizują jedyne przyznane im święte prawo – prawo do milczenia. Milczenia, które wcale nie gwarantuje bezpieczeństwa. Absurdalnie i bezmyślnie kręcą się, jak trybiki wielkiej machiny, z której nie ma ucieczki.

Nie będę dziś ścielić łóżka – postanowił Greg. Za parę godzin szary dzień znów zamieni się w bezsenną noc. Owładnięty myślą o globalnej destrukcji, totalnej zagładzie

– jako radykalnym i prostym sposobie na wszelkie zło – włączył ekran, by zobaczyć wiadomości.

A tu wciąż to samo. Korea Północna tylko odgraża się i straszy, ale jest coraz słabsza.

Kto wie, czy nie połączy się z południową pod przewrotnym hasłem jej nawrócenia? – zadał sobie pytanie. Taka „aneksja” uratowałaby miliony od biedy i śmierci. Chiny tkwią

w ekonomii po uszy, zapomniały o walce i dawnych ideach. Myślą, że finansami zawojują świat. Żeglują w stronę dobrobytu, więc na nie też nie można liczyć. Islam zraża do siebie, faktycznie nie mogąc wiele zmienić. Jego bojownicy szerzą na świecie strach i zamęt – stwierdził. Rosja pogrążona w ubóstwie jest najgroźniejsza. Ale i ona, tak dalece uwikłana

w oligarchiczne biznesy nie zdecyduje się na atak. Chyba, że zupełne załamanie wewnętrzne wskaże jej politykom agresję, jako jedyne antidotum mogące uchronić

to pseudoimperium przed upadkiem.

Jest więc destabilizacja, ale do unicestwienia tego skorumpowanego świata wciąż daleko.

Greg czuł się zawiedziony jego stabilnością, wprawdzie chwiejną, ale trwającą

od kilkudziesięciu lat. Lokalne konflikty gasną, nie rozprzestrzeniając się – konstatował.

Miał świadomość i przekonanie, co jest tego przyczyną. To Wall Street czuwa

nad wszystkim. Żerując na zdalnie sterowanych wojnach i konfliktach, gromadzi kapitał. Coraz większy w rękach tak niewielu. Nie miał wątpliwości – wschodnie i zachodnie wybrzeże manipuluje całym światem. Co mogłoby ich zmieść? – zastanawiał się, siedząc

w fotelu. Ruchome obrazy pojawiające się na ekranie i potok słów przestały go interesować. Desperacko i z determinacją rozważał możliwe warianty przyspieszonego końca tej podłej cywilizacji. Włącznie z uderzeniem w Ziemię potężnej asteroidy.

Po tym, co przeżył w kancelarii popadł w depresję. Zdawał sobie sprawę

z jednostronności swojego katastroficznego myślenia.  Powszechna zagłada nie ochroni  szlachetnych idei i prawdziwych wartości. Z nienawiści do tych, którzy dla bogactwa deformują ludzkie relacje, nie był w stanie powstrzymać się od analizowania możliwych wariantów globalnej katastrofy.

Już nie musi w pośpiechu golić się rano. Ubrania od Armaniego, modne krawaty, koszule bez pożytku wiszą w szafach. To relikty mojej ślepej przeszłości – pomyślał. Uwolnił się od ciągłej gonitwy i czuł ulgę. Nie musi, siedząc w firmie po nocach, studiować stert papierów, by sporządzić notatkę na poranną naradę. Już nie musi przykładać ręki do eskalacji podłości, wykańczać konkurencji i wykonywać nikczemnych poleceń bezwzględnych przełożonych. Na przykład takiego znienawidzonego Eisenberga.

Już nie musi pamiętać o kartach, chipach, certyfikatach, pinach, hasłach, kodach i licho wie o czym jeszcze. I wciąż zapisywać zmieniających się co miesiąc tajnych danych w coraz to nowych, dyskretnych miejscach, aż do zupełnego obłędu. Niech szlag trafi całą tę technikę, komputery, specjalne programy i aplikacje, skoro służą zniewoleniu ludzkości – pomyślał.

W cywilizacji robotów myślących milion razy szybciej od człowieka zgasną bezpowrotnie piękne cechy i uczucia – miłość, więź, współczucie, uczciwość. Te pojęcia

dematerializują się w świecie liczb i piekielnych algorytmów.

A on jest teraz z dala od tego świata, konsekwentnie unikając z nim kontaktów. Egzystując w samotności nie musi przestrzegać bezsensownych norm, wzorów, kanonów. Nie wychodzi, nie mejluje, nie telefonuje i z nikim niczego nie uzgadnia. Nie musi nieustannie koncentrować umysł, by sprostać zmieniającym się regułom i technice, powielać idiotyczne standardy i procedury. Ma solidny sejf, a w nim gotówkę, której wystarczy mu na długo. Wiele spraw musi na nowo przemyśleć.

Właśnie o tej porze management przegląda prasę i bieżącą korespondencję, siedzi w firmie przy kawie i czeka w stresie na wezwanie do bossa.  Nie żal mi ich – skonstatował Greg. Dobrze zrobił, rzucając Eisenbergowi akta na biurko i wygarniając mu w cztery oczy wszystko, co o nim sądzi. Myślał, że wszyscy są do kupienia, a transakcja jest tylko kwestią ceny. Czuł wielką ulgę. Nie przyłoży już ręki do zubożenia setek ludzi o smutnych twarzach, znużonych ubogą egzystencją. Nie robili dobrego interesu, jak im wmawiał. Oddawali swoją ziemię za bezcen. Nie mogli wiedzieć o tajnych planach urbanizacji przedmieścia. Sądzili,

że pozbywają się nieużytków i naiwnie cieszyli się z ich sprzedaży. Teraz już nie musi pisać raportów o sukcesach, które były okradaniem niczego nie podejrzewających, prostych ludzi.

Kiedy kancelaria prawnicza New Real Estate nabędzie wszystkie działki, budynki i obiekty w obszarze podmiejskim, wejdzie w życie tajna umowa z burmistrzem, a przygotowane w ukryciu nowe plany perspektywiczne zastąpią obecne niemal z dnia na dzień. Zaledwie kilka osób znało te plany. Dla Eisenberga i jego klientów nastanie eldorado.

Na grunty tej biedoty rzucą się deweloperzy, a miasto z impetem ruszy z projektami i budową infrastruktury komunikacyjnej. Ceny ziemi pójdą w górę jak szalone. Wielka rzesza oszukanych dowie się po fakcie, jak cenna była scheda po rodzicach. Ci ludzie nigdy

nie wydobędą się z biedy. Nowe pokolenia będą ją dziedziczyć po przodkach, którzy przekażą im negatywne wzorce i patologie – jak alkoholizm i narkomanię. Nie mając wykształcenia,

nie znajdą pracy. Nie wyślą swoich dzieci do colleg’ów, konserwatoriów, uniwersytetów.

Nie będzie ich stać na leczenie w dobrych klinikach, by ratować swoje zdrowie i życie. Pozostaną plebsem o statusie siły roboczej, bez perspektyw realnej partycypacji

w korzyściach płynących z rozwoju. Przepaść materialna między bogatymi a biednymi wciąż rośnie, bo państwo nie realizuje obowiązku redystrybucji dochodów. Zamiast ich transferu

od zamożnych do biednych jest akurat odwrotnie. Pazerny kapitalizm nadal triumfuje.

Mierzi Grega nieuczciwie gromadzone bogactwo ludzi pokroju Eisenberga. On, skromny prawnik, urwie łeb tej hydrze. Przemyślał wszystko. Kopie firmowych dokumentów leżą bezpiecznie w domowym sejfie i w redakcji. Dobrze udokumentowany artykuł jest gotowy

i ukaże się jutro. Niczego w nim nie przemilczał. Sprawie wykupu gruntów towarzyszyły liczne działania kancelarii o charakterze przestępstw gospodarczych, finansowych, podatkowych, przewijały się też wątki kryminalne. Mimo zapisanego w umowie z firmą trzyletniego okresu absolutnej lojalności i dyskrecji pracownika, uważał, że te pojęcia wobec firmy przestały go obowiązywać. W rozmowach z redaktorem zastrzegł anonimowość, ale podpisał zobowiązanie do stawiennictwa w przypadku, gdy kancelaria wytoczy gazecie proces.

Greg otworzył lodówkę i do mikrofalówki wrzucił danie ze swojej ulubionej knajpy.

Na szczęście delivery.com dostarcza mu do domu dania z każdej restauracji, którą wskaże.

To jest lepsze niż monotematyczne serwisy jednej sieci, z pizzą, hamburgerami, sushi

albo spaghetti – zauważył.

Pomyśleć, że z Nebraski przyjechał do kancelarii w Nowym Jorku pełen nadziei

na życiowy sukces. Jego studia w jezuickim Creighton University School of Law w Omaha kosztowały rodziców masę pieniędzy. Nie obawiali się, że będą one zmarnowane,

bo w rankingach, prywatną uczelnię Creighton o ponad stuletnich tradycjach uznawano

za numer jeden wśród szkół Środkowego Zachodu. Własnej ciężkiej pracy w ramach programów Wydziału Prawa zawdzięczał prestiżowe stypendium Fundacji Fulbrighta. Staż

i angaż w znanej nowojorskiej kancelarii otworzyły przed nim nowe perspektywy. Był przekonany, że jego kariera zmierza we właściwym kierunku. I wkrótce zwiąże się

z dziewczyną, niedawno poznaną podczas koncertu. Życie brutalnie zweryfikowało jego przeświadczenie.

Podczas pracy w kancelarii szybko uzmysłowił sobie, że o kanonach moralnych wpojonych w Creighton powinien natychmiast zapomnieć. I o etyce zawodu prawnika. Najlepsi finansiści skutecznie chronili kancelarię i jej klientów przed podatkami. A spółka umacniała swoją pozycję, podejmując współpracę z biurami detektywistycznymi.

Greg spojrzał na zegarek, dochodziła jedenasta. Kurier z delivery.com miał przywieźć jedzenie i napoje przed południem. Nie zdziwił się, gdy zadzwonił domofon, a na jego ekranie ukazała się postać w uniformie firmy kurierskiej. Wcisnął przycisk. Po chwili usłyszał dzwonek do drzwi, a gdy je otworzył, obezwładnili go dwaj zamaskowani mężczyźni. Wlano mu do ust jakiś płyn. To był ostatni moment świadomości.

Gdy przez dwa dni nie odpowiadał na telefony i pozostawione wiadomości, zaniepokojona rodzina zawiadomiła policję. Po otwarciu drzwi apartamentu znaleziono Grega Hamiltona w fotelu w salonie. Był nieprzytomny. Lekarz pogotowia wstępnie stwierdził silne odwodnienie i prawdopodobny paraliż. Badania wykonane w szpitalu wykazały, że przeszedł rozległy zawał. Szanse na pomyślną rehabilitację i uzyskanie z chorym kontaktu oceniano

jako minimalne.

Artykuł opisujący działalność kancelarii New Real Estate nie ukazał się planowanego dnia, ani kiedykolwiek.

Dla rodziny Grega jego nagła choroba było wiadomością tragiczną, ale nie do końca zaskakującą. Kiedyś, jeszcze w szkole, stwierdzono u niego arytmię i niedomykanie zastawek. O pracy Grega w kancelarii jego najbliżsi oraz koledzy z Creighton wiedzieli bardzo niewiele. Życia osobistego w Nowym Jorku nie zdążył sobie ułożyć. Z Ashley, swoją dziewczyną z uczelni, od wyjazdu z Omaha nie utrzymywał kontaktów. Podobnie z Lisą, dawną, szkolną sympatią z Lincoln, gdzie się urodził. Od roku nie był w rodzinnym domu.

Henry, znajomy bibliotekarz, cierpliwie czekał na Grega przez cały tydzień, tak jak się umówili. Gdy ten nie zjawił się, zrozumiał, że nie pozostaje mu nic innego, jak spełnić jego prośbę. Wyjął z worka sześć paczek przygotowanych przez przyjaciela. Adresatami były biura szefów służb państwowych, trzy dzienniki i ojciec Grega. Wszystkie były doskonale zabezpieczone i zawczasu opłacone. Pozostawało wrzucić je do skrzynki wysyłkowej. Tak też uczynił, ale zrobił to na poczcie w odległej dzielnicy. Przeczuwał, że pośredniczy w czymś bardzo ważnym i… niebezpiecznym.

Po kilku dniach prasa doniosła o prokuratorskich śledztwach rozpoczętych w spółce prawniczej New Real Estate, kilku biurach inwestycyjnych oraz kancelarii burmistrza.

Gdy nazwisko Grega Hamiltona pojawiło się w artykule jednej z gazet, Henry zrozumiał,

jak ważną misję powierzył mu przyjaciel. Dowiedział się, iż Greg leży w jednym ze szpitali

w centrum, ale nie odważył się go odwiedzić. Stan Grega nie był zasadniczym powodem jego decyzji.

Copyright©wojciech.wilczynski